Kopje thee?

Thee begon als medicijn en werd een mondiale drank. Misschien wel de populairste non-alcoholische ter wereld en niet alleen omdat de Chinezen, Japanners, Indiërs en Britten er dol op zijn. En er zijn zo veel soorten thee ... ho! Correctie: er is maar één theestruik. Thee is veelzijdig, zeker – er zijn honderden soorten – maar de blaadjes komen feitelijk van één plant: de Camellia sinensis en haar cultivars. 
De blaadjes worden op allerlei manieren behandeld: ze worden voornamelijk blootgesteld aan een oxidatieproces en bij een enkele soort wordt over fermentatie gesproken. In sommige landen wordt thee zelfs gegeten, zonder high tea te bedoelen die in ons land feitelijk afternoon tea genoemd zou moeten worden. En dan zijn er nog de nodige ‘theetjes’ die eigenlijk helemaal niet zo mogen heten (muntthee, rooibosthee, verveinethee et cetera) want met thee hebben ze niets te maken. Infusies of tisanes, dat zijn het.
Hoofdgroepen zijn: zwarte, witte, groene, de zeer exclusieve gele, oolong en de enige echt gefermenteerde pu’erh-thee, een donkere aardse soort. Hier hangen weer allerlei – al dan niet gearomatiseerde – soorten aan en gelukkig heeft thee ook 'last' van terroir waardoor er wat te kiezen valt. Kortom: thee is een reis! En reizen betekent: avontuur!